Altijd de sterke zijn betekent dat jij degene bent naar wie iedereen belt als er iets is. Je zus als het misgaat in haar relatie, of je team als een klant op hoge poten aan de lijn hangt. Het is een rol die je meestal niet bewust hebt gekozen en die wel heel goed bij je past, omdat jij overzicht houdt waar een ander in paniek raakt. De prijs zit erin dat bijna niemand belt om te vragen hoe het met jou gaat.
Sterk zijn is iets wat je bent. Altijd de sterke zijn is iets wat anderen van je zijn gaan verwachten, en op een gegeven moment jij ook van jezelf.
Waarom bellen ze altijd jou?
Omdat het werkt. Je neemt op, je hoort wat er speelt, en nog voordat de ander het verhaal af heeft weet jij al wat de volgende stap is. Je maakt het niet groter dan het is en je raakt er niet van in de war, en dat voelt voor wie belt als vaste grond onder de voeten. Zo iemand bel je.
Meestal is het ergens begonnen waar het handig was dat jij zo was. Misschien was je de oudste, misschien was er thuis iemand die veel ruimte innam, en dan leer je vroeg dat het rustiger wordt in huis als jij het overziet. Dat heeft toen gewoon gewerkt.
En het werkt nog steeds. Op je werk wordt het zelfs beloond, want wie onder druk helder blijft krijgt vanzelf meer te dragen.
Wat levert het je op?
Meer dan er meestal over gezegd wordt. Mensen vertrouwen je, en vertrouwen kun je niet kopen of afdwingen. Op je werk ben jij degene die ze naar binnen sturen als een gesprek lastig wordt, en thuis weet iedereen dat het goedkomt zodra jij erbij bent.
Dat vermogen is echt. Het is geen masker en ook geen trucje, het is domweg iets wat je kunt, en het hoeft er ook niet uit.
Alleen zit er een verschil tussen iets kunnen en het altijd doen.
Wat kost het je?
Zelden iets groots. Er is geen moment waarop het misgaat, en daarom zie je de rekening ook zo slecht.
Het zit in de kleine dingen. Je kijkt eerst wie er belt voordat je opneemt, en je weet dan al wat je gaat zeggen. Als jij zelf iets hebt, bel jij niemand. Je lost het op zoals je alles oplost: zelf, en meestal laat op de avond. En op een verjaardag vraagt iedereen hoe het met je werk gaat, en bijna niemand hoe het met jou gaat.
Het blijft ook niet bij de telefoon. Uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau, waar de NOS in mei 2026 over berichtte, blijkt dat in 2024 41 procent van de vrouwen mantelzorger was, tegen 37 procent van de mannen. Dat zijn vaak precies de vrouwen die ik in de paardenbak zie, die om acht uur de huisarts van hun vader bellen en om negen uur gewoon het overleg voorzitten.
De duurste post is dat je er zelf niet meer bij komt. Wat wil jij eigenlijk, op een middag dat niemand iets van je nodig heeft? Veel vrouwen die zo leven hebben daar niet meteen een antwoord op, en dat komt domweg doordat die vraag nooit gesteld wordt, ook niet door henzelf.
Waarom merk je het zelf zo laat?
Omdat je het goed doet. Niemand zegt dat het te veel is, en jij al helemaal niet.
Je lijf went eraan om altijd half aan te staan, zoals je 's nachts een oor openhoudt als er iemand ziek is. Wat je lang genoeg doet, voelt op een gegeven moment als wie je bent, en dan valt het je niet eens meer op dat je je telefoon onder het eten omgekeerd naast je bord legt in plaats van in je tas.
Dus als iemand zegt dat je het wat rustiger aan moet doen, klopt dat ook niet helemaal. Je wilt het niet minder kunnen. Alleen heeft niemand je gevraagd of je dit allemaal eigenlijk wilt.
Wat laat een kudde paarden hierover zien?
In een kudde gaan de paarden nooit allemaal tegelijk liggen. Er blijft er altijd een staan die oplet, zodat de anderen echt kunnen slapen, en dat is niet elke keer dezelfde. Wie gisteren de wacht hield, ligt vandaag languit in het zand en laat een ander opletten.
Wat dat met jou te maken heeft, merk je meestal pas als je ernaast staat. Mijn paarden lopen los in de paardenbak, er hangt geen touw aan, en ze bepalen zelf of ze naar je toe komen. Als een merrie naast je komt staan en haar hoofd laat zakken, vraagt ze niets van je. Ze heeft geen vraag en geen probleem, ze staat er gewoon.
Voor iemand naar wie iedereen belt is dat nogal wennen. Een paard trekt zich niets aan van je reputatie als degene die het oplost, en dus valt er ook niets op te lossen. Wat er dan gebeurt, is bij iedereen anders. Bij de een zakken de schouders, de ander krijgt het juist even benauwd van zoveel niets.
Hoe merk je of je er nog zelf voor kiest?
Daar hoef je geen tijd voor vrij te maken, want je telefoon gaat toch wel.
Let de volgende keer dat je ziet wie er belt op wat je lijf doet, nog voordat je opneemt. Gaan je schouders omhoog? Zit je adem hoog? Je hoeft er niets aan te veranderen en je hoeft ook niet anders op te nemen dan anders. Alleen waarnemen.
Wat je dan ziet is het verschil tussen opnemen omdat je wilt en opnemen omdat het nu eenmaal zo gaat. Allebei is goed. Het helpt alleen om te weten welke van de twee het is, want pas dan heb je iets te kiezen.
Wil je een keer merken hoe het is als een ander de wacht houdt, kijk dan op mijn aanbodpagina wat je in Rottum kunt boeken, met mijn eigen Friese paarden.
Sterk blijf je toch wel, dus je kunt best af en toe iemand anders laten opletten.
• • •
Veelgestelde vragen
Wat betekent altijd de sterke zijn?
Altijd de sterke zijn betekent dat jij degene bent bij wie anderen aankloppen als er iets is, thuis en op je werk. Je houdt overzicht waar een ander in paniek raakt, en daarom belt iedereen jou. Dat vermogen is echt en waardevol. Wat het kost, is dat bijna niemand vraagt hoe het met jou gaat.
Waarom vragen mensen altijd mij om hulp?
Omdat je rustig blijft als het spannend wordt en snel ziet wat de volgende stap is. Dat voelt voor een ander als vaste grond. Vaak is het ergens vroeg begonnen, op een plek waar het handig was dat jij het overzag. Het werkt nog steeds, en daarom blijft het telefoontje naar jou komen.
Hoe stop je met altijd de sterke zijn?
Je hoeft er niet mee te stoppen, want het is iets wat je kunt. De vraag is of je er nog zelf voor kiest. Let de volgende keer dat je telefoon gaat op wat je lijf doet voordat je opneemt, en neem alleen waar. Dan merk je of je opneemt omdat je wilt of omdat het zo gaat.
• • •
Over de auteur
Rianne Sibma is counselor en sparringpartner voor vrouwen op wie alles leunt. Ze werkt met haar eigen Friese paarden in Rottum (Friesland) en op locatie, onder meer in Amsterdam, volgens haar eigen werkwijze Eqrian®. Ze is integratief counselor en aangesloten bij NFG, Koepel NAP, V-PCN en het IFS Institute.
• • •